آشنایی با “کارلوس کارسولیو” کوهنورد برجسته مکزیکی

0
18

کارلوس کارسولیو Carlos Carsolio

کارلوس کارسولیو Carlos Carsolio کوهنورد برجسته مکزیکی که چهارمین عضو باشگاه هشت هزارمتری ها و نخستین فرد غیر اروپایی است که به ۱۴ قله بلند ۸۰۰۰ متری صعود کرده است.
کارلوس کارسولیو در ۴ اکتبر ۱۹۶۲ در مکزیک متولد شد. در نوجوانی به سنگنوردی روی آورد و صعودهایی را بر روی صخره های منطقه یوسیمیتی و رشته کوه راکی صورت داد.
در سال ۱۹۸۵ بعنوان نخستین کوهنورد مکزیکی موفق شد از مسیر جنوبی قله کوه آکانکاگوآ بلندترین قله آمریکای جنوبی را فتح نماید. در همان سال وی عضو تیمی مشترک بر روی نانگاپاربات بود. سه کوهنورد لهستانی(کاکوشکا، هنریخ، لوبدزنسکی) و یک کانادایی اعضای دیگر این تیم بودند که موفق به صعود مسیری نو در بخش روپال(جنوب شرقی) شدند. این جبهه با حدود ۴٫۵ کیلومتر طول بلندترین جبهه صخره ای کوههای دنیا به شمار می رود. مسیر آنها بعدها دیگر توسط هیچ کوهنوردی صعود نشد. کارلوس در این سال همچون یک شاگرد مشغول آموختن از کاکوشکا کوهنورد بزرگ لهستانی بود.

در ۱۹۸۹وی باز هم به همراه کاکوسکا توانست نخستین صعود قله ۷۹۹۲ متری ماناسلوی شرقی را صورت دهد، اما او بدلیل خستگی از همراهی سایرین در صعود قله اصلی ماناسلو بازماند. یکسال بعد او موفق به صعود قله شیشاپانگما ۸۰۲۷ متر شد. در این صعود آنها نخستین تراورس قله مرکزی و قله اصلی را صورت دادند.
در ۱۹۸۸ کارلوس توانست ماکالو ۸۴۶۳ متر پنجمین کوه مرتفع دنیا را فتح نماید. این صعود مقدمه ای بود برای صعود بدون اکسیژن سال بعد به اورست. در بهار ۸۹ او به همراه تیمی از کوهنوردان آمریکا و مکزیک به اورست رفت. در حمله نهایی به سمت قله از مسیر یوگسلاوها در ارتفاع ۸۴۰۰ متر وی براثر گلودرد شدید مجبور به بازگشت شد. اما ۵ عضو دیگر تیم حمله در طوفان اورست کشته شدند تا کارلوس غمگین به خانه بازگردد.

کارلوس کارسولیو Carlos Carsolio او تنها ظرف ۱٫۵ ماه تیمی ۴ نفره را از کوهنوردان مکزیکی تدارک دید. این تیم کوچک اولین هیئت اعزامی کشور مکزیک به هیمالیا به شمار می رفت. در ۱۳ اکتبر ۱۹۸۹ وی توانست بعنوان دویست و هشتاد و یکمین کوهنورد دنیا و البته بیست و هفتمین کوهنوردی که بدون اکسیژن به قله می رسد اورست را فتح نماید. البته او دومین کوهنورد مکزیکی که به قله اورست پا نهادپیش از کارلوس ریکاردو تورس در بهار همین سال اورست را صعود کرده بود.
در ۱۹۰۰ کارلوس اغب اوقات را به سنگنورد در مکزیک و فرانسه گذراند. هدف وی آمادگی جهت صعود پاتاگونیا بود. در دسامبر همین سال وی موفق شد مسیر Poincenot را در فیتزروی صعود نماید.
در سال ۱۹۹۱ وی برای صعود چند دیواره به جزیره بافین کانادا که بخشی ازقطب شمال به شمار می رود رفت. وی توانست نخستین صعود رخ شرقی Svanhvit را صورت دهد. در ژانویه ۹۲ وی به پاتاگونیا بازگشت و دیواره سروتوره را صعود کرد.

در بهار این سال وی به کانچن چونگا رفت و دومین صعود مسیر انگلیسیها در جبهه شمالی را انجام داد. در این صعود وندارتکویچ کوهنورد بزرگ زن لهستانی کشته شد.
در ۱۹۹۳ کارلوس به همراه تیمی از کوهنوردان اسلونی به کی۲ رفت و قله را در مدت ۱۹ روز از آغاز برنامه صعود کرد.
در بهار ۹۴ وی ابتدا به چوآیو رفت و موفق شد پس از هم هوایی در مدت ۱۸ ساعت و ۴۵ دقیقه قله را صعود نماید. وی سپس عازم لوتسه شد و این کوه را نیز از کمپ اصلی در مدت ۲۳ ساعت و ۵۰ دقیقه فتح کرد. وی در تابستان همین سال به پاکستان رفت و توانست به تنهایی از مسیری نو برودپیک را فتح نماید. این سومین مسیر برودپیک پس از مسیر جبهه غربی اطریشیها و تراورس بزرگ لهستانیها بود.

در ۱۹۹۵ وی به همراه کوهنوردان اسلوونی آناپورنا را فتح کرد. سپس به دائولاگیری رفت و به تنهایی در مدت زمان ۳۰ ساعت موفق به صعود این کوه شد. کارسولیو پس از استراحتی کوتاه در مکزیک به پاکستان رفت و در ۴ جولای گاشربروم II را به شکل انفرادی و از مسیری نو صعود کرد. در ۱۵ همین ماه، وی توانست گاشربروم I را نیز در مدت زمان ۳۰ ساعت از کمپ اصلی فتح نماید. این صعود چهارمین ۸۰۰۰ متری وی در مدت ۷۸ روز بود.

در بهار ۱۹۹۶ کارلوس برای صعود آخرین ۸۰۰۰ متری خود به ماناسلو رفت و در صعودی که برادرش نیز وی را همراهی می کرد، در تاریخ ۱۱ می این کوه را فتح نمود تا بعنوان چهارمین فاتح قلل ۸۰۰۰ متری و البته جوانترین آنها به این مهم دست یابد.

کارلوس کارسولیو Carlos Carsolio

صعودهای کارلوس کارسولیو بر روی ۸۰۰۰ متری ها:
۱٫ نانگاپاربات ۱۹۸۵
۲٫ شیشاپانگما ۱۹۸۷
۳٫ ماکالو ۱۹۸۸ سولو; در هنگام فرود بدلیل شرایط حال اورژانسی از کپسول اکسیژن استفاده کرد.
۴٫ اورست ۱۹۸۹
۵٫ کانچن چونگا ۱۹۹۲ سولو
۶٫ کی۲ ۱۹۹۳
۷٫ چوآیو ۱۹۹۴ سولو; صعود از بیس کمپ تا قله تنها در ۱۸ ساعت و ۴۵ دقیقه و ثبت یک رکود جهانی
۸٫ لوتسه ۱۹۹۴ سولو; صعود به قله در ۲۳ ساعت و ۵۰ دقیقه – ثبت یک رکود دیگر
۹٫ برودپیک ۱۹۹۴ سولو, یک مسیر نو، پنجمین کسی که به صورت سولو در یک مسیر تازه بر روی یک هشت هزار متری
۱۰٫ آناپورنا ۱۹۹۵
۱۱٫ دائولاگیری ۱۹۹۵ سولو
۱۲٫ گاشربروم ۲ ۱۹۹۵
۱۳٫ گاشربروم ۱ ۱۹۹۵
۱۴٫ ماناسلو ۱۹۹۶

پس از پایان ۸۰۰۰ متریها وی دست از صعودهایش نکشید و باز به هیمالیا بازگشت.

در بهار ۹۷ توانست به همراه کوهنوردان بزرگ اسلونی توماس هومر و جانیس جکلیک مسیری نو بر روی دیواره جنوب شرقی لابوچه ۶۱۱۹ متر گشایش کند. تنها چند روز بعد جانیس جکلیک بر روی نوپتسه کشته شد.

در مارس ۹۹ کارلوس بر اثر سقوط با پاراگلایدر در منطقه پاتاگونیا از ناحیه کمر به شدت آسیب دید و ۷ ماه بستری بود.
پس از آن کارلوس ضمن سفر و سیاحت در مناطق مختلف دنیا به سنگنوردی، کوه پیمایی، اسکی، پرش با پاراگلایدر، اتومبیل رانی و خلبانی می پردازد. او همچنین با دادن آموزش تجربیاتش را به سایرین انتقال می دهد. کارسولیو شرح صعودهای خود به هیمالیا را در کتابی تحت عنوان ملاقات هیمالیا بیان نمود.