آموزش کوهنوردی – قسمت سوم، وسایل و پوشاک لازم برای یک برنامه کوهنوردی

0
402

در قسمت سوم از سلسه مقالات آموزش کوهنوردی به وسایل و پوشاک مورد نیاز برای یک برنامه کوهنوردی خواهیم پرداخت همچنین نحوه چیدمان وسایل داخل کوله را آموزش می بینیم و یاد می گیریم در اجرای یک برنامه کوهنوردی چگونه باید رفتار کنیم. در ادامه با ایچکاد همراه باشید.

پوشاک انفرادی:
۱- کفش سبک راهپیمایی
۲- کفش نیمه سنگین کوهپیمایی
۳- جوراب کوهنوردی
۴- شلوار کوهنوردی
۵- پیراهن و پولیور کوهنوردی
۶- پیراهن و شلوار گرمکن
۷- انواع دستکش کوهنوردی
۸- انواع عینک کوهنوردی
۹- گتر کوهنوردی
۱۰- شنل باران‌ آندراک
۱۱- کاپشن و شلوار بادگیر
۱۲- کت پر یا ویسکوز
۱۳- کوله پشتی
۱۴- زیر انداز
۱۵- کیسه خواب پر یا ویسکوز
۱۶- انواع کلاه کوهنوردی
۱۷- یخ شکن
۱۸- چراغ قوه با لامپ و باطری اضافه
۱۹- قمقمه آب
۲۰- جعبه کمکهای اولیه
۲۱- طناب انفرادی و کارابین
۲۲- قطب نما و نقشه مسیر
۲۳- سوت
۲۴- بشقاب لیوان چاقو در بازکن و کبریت
۲۵- باتوم چوب دستی
۲۶- کلنگ

وسایل گروهی:
۱- چادر کوهنوردی
۲- پوشش ضد آب
۳- ارتفاع سنج
۴- ظروف غذا و لوازم پخت و پز
۵- چراغ خوراک پزی
۶- کپسول روشنایی
۷- کتری و قوری گروهی
۸- دوربین کوهنوردی
۹- نقشه، کروکی و مجوز برنامه

چیدن کوله پشتی
وزن کوله پشتی نباید از وزن بدن کوهنورد بیشتر باشد زیرا به زانو و ستون مهره ها آسیب می رساند. معمولاً اجسام سنگین تر را اول داخل کوله پشتی گذارده و وسایل سبک تر را روی آن قرار می دهند کوله پشتی نباید لق بزند و یا به اصطلاح شکم دهد. مواد غذائی یا آبدار باید در کیسه پلاستیکی جداگانه بسته بندی شده و در کوله پشتی قرار گیرد. اجسام نوک تیز یا سنگین باید طوری چیده شوند که با پشت یا کتف تماس نداشته باشد.

نحوه چیدمان وسایل در کوله پشتی کوهنوردی

حرکت و اجرای یک برنامه
شما باید انرژی خود را به سه قسمت انرژی صعود، انرژی فرود و انرژی ذخیره، تقسیم کنید و در هنگام حرکت، گامی ثابت و یکنواخت را برگزینید، به طوری که بتوانید ساعتها آن را حفظ کنید بدون آنکه توقفی داشته باشید یا بدنتان عرق کند.

صعود گروهی

در سر بالایی از تند رفتن خودداری کنید، در شیبهای تند در موقع بالا رفتن و حتی پایین آمدن با قدمهای کوتاه و به صورت مارپیچ حرکت کنید. در حرکت، باید ضربان قلب و برداشتن پاها با هم هماهنگ باشد و باید خودتان این هماهنگی را به دست آورید. نفر اولی که در رأس گروه به عنوان لیدر حرکت می کند باید طول گامهای خود را با طول گامهای ضعیف ترین نفر در گروه هماهنگ نماید.

تنفس در کوهستان
تنفس در کوهستان باید عمیق و آرام نفس بکشید و عمل دم را از بینی انجام دهید زیرا تنفس از راه دهان باعث تشنگی و خشکی گلو و در هنگام سردی هوا باعث سرماخوردگی و چرک کردن لوزه ها می شود. توجه داشته باشید که تعداد ضربان قلب شما در دقیقه بیش از حد بالا نرود، مدت استراحتهای موقت نباید بیش از ۱۰ الی ۱۵ دقیقه به طول انجامد چرا که بدن کوهنورد کم کم سرد می شود و حالت خشکی پیدا می کند. این امر، حرکت مجدد را با مشکلات روبه رو می سازد