کوهنوردی‌ در گروه‌های پرجمعیت خطرناک‌تر است

0
146

کوه نوردانی که در گروه‌هایی با تعداد افراد کمتر کوه نوردی می‌کنند کمتر در بهمن‌ها و حوادث طبیعی جان خود را از دست می‌دهند.
حمید مساعدیان رییس جستجو و نجات فدراسیون کوهنوردی در اینباره تصریح کرد: برای کوهنوردی در کوهستان تیم ها حداقل ۳ نفره و حداکثر باید ۱۲ نفره باشد اگر بیشتر از این باشد تخریب محیط زیست، خطاها و اختلاف سطح کوهنوردان بیشتر می شود.

وی خاطر نشان کرد: برای دوره های آموزشی  فدراسیون تا ۱۲ نفر در نظر گرفته شده است و مربی راحت تر با کوهنوردان کار می کند.
در مواجهه با مخاطرات کوهستان چه اقدامی انجام دهیم؟
ورزش کوهنوردی در کنار لذت های بسیار همواره همراه با خطر های زیادی می باشد. در طول سالیان دراز با تحقیقات فراوان و استفاده از تجربیات بسیار استاندارد های زیادی جهت ایمن شدن از خطرات تعریف شده است. هر کدام از این موارد در حیطه های مربوطه در دوره ها، کتب و جزوات آموزشی به تفصیل شرح داده شده اند. در ادامه ی این مطلب ۱۶ نکته که تحت عنوان قوانین ۴ در ۴ برای سلامتی کوهنوردان توسط اتحادیه جهانی کوهنوردی و UIAA منتشر شده است نوشته شده است.  به نظر می رسد که حتی عمل کردن به همین موارد مختصر هم دشوار است ولی مسلما بسیار مفید است و ما را در جهت انجام سالم تر ورزش کوهنوردی یاری می کند.

قبل از ترک خانه جهت برنامه
اهداف و سطح برنامه را با وضعیت واقعی میزان سلامت و آمادگی جسمانی فعلی خودتان تنظیم کنید. با خودتان رو راست باشید.
هر گونه بیماری مزمن باید تا حد ایده ال درمان شود. به همراه داشتن داروی مصرفی به اندازه کل طول مدت برنامه را فراموش نکنید. حتما مقدار داروی ذخیره نیز به صورت جداگانه جهت استفاده در مواقع از دست رفتن منبع اصلی دارو به همراه داشته باشید.

اگر در مورد سلامتی خود مشکوک هستید با پزشک مشورت کنید.
لوازم پزشکی شخصی متناسب با خود را فراهم کنید و قبل از برنامه نحوه استفاده از آنها را فرا گیرید. استفاده از بیمه را فراموش نکنید.

قبل از رفتن به کوه در محل برنامه
گزارش محلی وضعیت آب و هوا را بررسی کنید و از وضعیت راه ها و مسیر ها آگاهی کسب کنید و برنامه خود را بر اساس این موارد هماهنگ کنید.
در محلی مناسب یا نزد فردی مورد اعتماد برنامه خود را ثبت کنید. اطلاعاتی نظیر مسافت برنامه، مسیر مورد نظر، زمان تخمینی برگشت و …
لوازم اولیه و ضروری مانند خوارک و آب کافی، پوشاک اضافی، لوازم اورژانس، کیف کمک های اولیه، کیت بقا، عینک و کلاه و غیره را فراموش نکنید.
شماره تماس های های محلی خدمات امداد و نجات را یاد داشت کنید.

صعود گروهی

در طول برنامه
۳۰ دقیقه ی اول مسیر را به آهستگی و آرامش حرکت کنید تا بدن شما به تدریج و به طور مناسب گرم و آماده شود.

حد اقل هر دو یا سه ساعت یک بار استراحت کنید و بخورید و بیاشامید! شما باید کم بخورید ولی به میزان زیاد بنوشید. رژیمی غنی از کربوهیدرات های پیچیده مانند بیسکوییت و غلات مصرف کنید. از مصرف الکل پرهیز کنید.

کودکان و افراد مسن ذخیره فیزیکی محدودتری دارند و نیاز بیشتری به خوردن، نوشیدن و استراحت دارند.

در ارتفاعات بالاتر از ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ متر در صورت ممکن بودن شرایط، ارتفاع محل خوابیدن را بیش از ۳۰۰ تا ۵۰۰ متر در هر ۲۴ ساعت افزایش ندهید و بعد از گذشت هر ۳ روز یک شب اضافه بدون افزایش ارتفاع سپری کنید. در صورت امکان از خوابیدن در بالا ترین نقطه ای که در طول روز به آن می رسید خودداری کنید و جهت خواب از ارتفاع کم کنید.

در زمان بروز یک اتفاق
در مواقع خراب شدن هوا از قله یا خط الراس پایین بیایید، در زمان طوفان از درختان بلند و ستون های برق دوری کنید. از پناه گرفتن در غارهای کوچک و زیر طاقچه ها خودداری کنید.

افراد آسیب دیده یا بیمار به هیچ عنوان نباید تنها گذاشته شوند. ( نکته، اختلاف زبان یک فاکتور خطر محسوب می شود! فردی که در کنار بیمار می ماند یابد با او هم زبان باشد) . درمان های لازم را انجام دهید و از سرد شدن فرد جلوگیری کنید و در صورت نیاز برای کمک تماس بگیرید.

اگر فردی در هر نقطه ای از مسیر احساس ناخوشی و بیماری کرد به سرعت به چگونگی برگشت فکر کنید. اگر شما در ارتفاع بیمار شدید بیماری شما به علت ارتفاع است تا زمانی که خلاف آن اثبات شود. از صعود بیشتر خودداری کنید و در صورت احساس بیماری شدید یا وخیم تر شدن حالتان به سرعت از ارتفاع خود کم کنید.

حواستان به دقت به موقعیتتان در منطقه بر اساس نقشه یا GPS باشد. آگاهی صحیح از محل دقیقتان به پیدا کردن شما توسط تیم امداد و نجات در موارد اورژانس کمک زیادی می کند.